Parafia została erygowana w roku 1338. Kościół parafialny został wzniesiony na początku XIII stulecia. W 1652 roku, w wyniku zniszczeń wojennych, opustoszenia wsi i śmierci proboszcza, ks. Walkowskiego, parafia Łąkorz utraciła samodzielność na 250 lat, będąc administrowana przez duchownych z parafii: Lipinki, Ostrowite, Płowęż. W 1695 roku został odbudowany kościół parafialny. Następne prace remontowe i konserwatorskie w świątyni miały miejsce w latach osiemdziesiątych XIX wieku. W latach 1888-1890 zbudowano plebanię wraz z budynkami gospodarczymi.

     W 1899 roku Łąkorz stał się odrębnym obwodem duszpasterskim- powstał Ośrodek Duszpasterski, z którym nierozłącznie związana była postać K. Pawła Dunajskiego, pełniącego funkcję administratora-wikariusza. W 1902 roku ponownie erygowano parafię Łąkorz, a w 1914 roku Ks. Dunajski objął stanowisko proboszcza. W 1934 roku z terenu parafii Łąkorz wydzielono parafię Ciche.

      W czasie II wojny światowej, Ks. Dunajski został aresztowany, plebanię przejął obywatel niemiecki o nazwisku Karau. W tym czasie opiekę duszpasterską sprawuje ks. Feliks Komkowski, proboszcz ze Skarlina. Msze święte są sprawowane co dwa tygodnie, niestety w języku niemieckim. W czasie wojny udzielano jedynie sakramentu chrztu.

      Ks. Dunajski wraca do Łąkorza 15 maja 1945 roku.

      W latach 2006-2009 miały miejsce gruntowne prace konserwatorskie w kościele parafialnym, a w 2007 roku dokonano gruntownego remontu plebanii. Ponadto w 2010 roku gruntowny remont przeszły zabytkowe, ponad stuletnie organy.